Mika

Week 43-2018

Mika

Superstoer, piepklein gouden hartje! Zo word ik nu omschreven door mijn personeel. Mijn naam? Mika!

Met mijn mysterieuze uitstraling hoor ik vaak dat ik ‘eng’ ben of dat ik altijd zo’n ‘boze blik’ heb. Dat is echt enorm jammer, want ik bedoel het echt goed.

Als ongecastreerde kerel ben ik van de straat gehaald. Toen ik bij het asiel kwam vond ik het dan ook maar wat spannend. Gelukkig snapten ze dat ik alleen maar wat tijd nodig had, waarbij zij geduld hadden en vooral lekkere hapjes voor mij hadden. Daarna was ik vrij snel om hoor. Kijk, optillen en intens knuffelen word ik niet blij van. Rustige kriebels vind ik dan wel weer fantastisch.

Krijg ik de keuze dan geniet ik ervan om lekker buiten te zijn. Al is het maar om gewoon lekker met mijn koppie in de zon te zitten. Als je me ziet, zal je begrijpen dat ik wel iets meer dan een afgezet stukkie nodig heb. Het zwerven zit in mijn bloed, maar dat is alleen maar leuk wanneer je een fantastisch thuis hebt om naar terug te keren.

Wie kijkt in de kennel ook een keertje mijn kant op?

Ina IJtsma